Σχόλιο Εκδόσεων Γη:
Να ξεκαθαρίσουμε ότι Ιστορία δεν είναι οι γνώμες των Πανεπιστημιακών Καθηγητών για εκείνη, εκείνες είναι απλώς γνώμες, αλλά έχουν βέβαια την πολύ μεγάλη αξία τους, σύμφωνα όμως με τα γενικώς παραδεκτά ιδεολογικά αφηγήματα της εποχή τους.
Φυσικά ιστορία δεν είναι ούτε οι γνώμες οι δικές μας, που φανερά πληθυσμιακά τουλάχιστον, η αξία τους είναι πολλάκις ισχνότερη των Πανεπιστημιακών Καθηγητών.
Ιστορία, όμως κατά τη γνώμη μας, είναι η περιγραφή των γεγονότων και τούτη σας καλούμε να διαβάσετε και να διαβάζετε γενικώς.
Τούτη σας καλούμε να διαβάσετε και να διαβάζετε γενικώς, βγάζοντας για παράδειγμα για τον χαρακτήρα του κάθε πρωταγωνιστή της, συναρτήσει των καταστάσεων που βίωσε και αντιμετώπισε με φόβο ή πάθος ή και με τα δύο, ή χωρίς φόβο αλλά με πάθος, ή χωρίς φόβο και χωρίς πάθος όποτε λάμβαναν τούτα μέρος στην προσωπικότητά του, απομακρυσμένα πλέον από τον χώρο και τον χρόνο των γεγονότων, τα συμπεράσματά σας.
Βέβαια, μιλώντας επίσημα για την επιστήμη της Ιστορίας: «Ιστορία ονομάζουμε την επιστήμη που μελετά και ερμηνεύει τη δράση των ανθρώπων στο παρελθόν, εξετάζοντας πώς οργανώθηκαν οι κοινωνίες, πώς εξελίχθηκε η σκέψη τους και ποιες σχέσεις ανέπτυξαν μεταξύ τους». (AI Google)
Ωστόσο όμως εμείς θέλουμε να αναδείξουμε ιδιαίτερα τη σημασία των αυτούσιων αντικειμενικών γεγονότων -των γεγονότων δηλαδή όπως ακριβώς πραγματοποιήθηκαν- και την υποκειμενικότητα εκείνη των ερμηνειών τους, που όταν γίνεται κοντά στην εποχή τους, είναι πιθανότερο να αντανακλά καλύτερα τις σκέψεις των πρωταγωνιστών της, επειδή ακριβώς βρίσκεται εντός του κλίματος της κοινωνίας τους.
Έτσι σας βάζουμε εμμέσως τη γνώμη μας για την Επανάσταση του 1821 και εκείνων που ακολούθησαν, από το βιβλίο μας «Δημοκρατία Ή Η Φύση Των Ανθρωπίνων Σχέσεων» και την αρχή του Κεφαλαίου του «Κβάντα Διακριτών Δημοκρατιών Στη Σύγχρονη Εποχή».
Σας βάζουμε έτσι εμμέσως τη γνώμη μας, για την Επανάσταση του 1821 και εκείνων που ακολούθησαν σε εκείνη, δεδομένου ότι ολόκληρο το αναφερόμενο βιβλίο μας και ακόμη περισσότερο το κεφάλαιο τούτο με τον σύνδεσμό του, αναφέρονται στην Αρχαία Ελλάδα και στις θεωρητικές Δημοκρατίες της Εποχής μας.
Ο Λόγος προς τούτο είναι ο ίδιος, δηλαδή η αντιπαράθεση ακόμη και με τα όπλα, Ολιγαρχικών Ή αν προτιμάτε των Κοτζαμπάσηδων, με Δημοκρατικούς Ή αν προτιμάτε την Παράταξη του Γέρου Του Μοριά Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ως πλέον την κυρίως παράταξη αντιπροσώπου των Φιλικών.
Κατά τη γνώμη μας τούτη η διάκριση θα πρέπει να γίνει και όχι η διάκριση σε φιλορωσική πολιτική ή φιλοαγγλική, επειδή η Ρωσία και η Αγγλία απλά εξυπηρετούσαν η καθεμία, ως προς τη δική μας πλευρά, τα συμφέροντα της Επανάστασης, συναρτήσει των συμφερόντων των Ελλήνων Προσκείμενών τους, ή της αγνής και άδολης αγάπης τους για το Ελληνικό Έθνος, με όλα τα ενδιάμεσα στάδια αυτών των δύο πόλων όταν δεν συνέπιπταν και ήταν αντιτιθέμενα.
Από την Πλευρά των αναφερόμενων αυτών χωρών Αγγλίας και Ρωσίας, εξυπηρετούσαν τα δικά τους την κάθε φορά συμφέροντα, γιατί αγνή και άδολη αγάπη σε επίπεδο κυβερνητικό, εκτιμούμε ότι εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει.
Συνεχίζοντας να πούμε ότι κατά τη ξεκάθαρη γνώμη μας, Κανείς από τους βασικούς τουλάχιστον πρωταγωνιστές την ευρύτερη περίοδο του 1821, δεν ήταν ξεπουλημένος.
Φόβοι και Πάθη ναι, μάλιστα, υπήρχαν, μάλιστα πολλά, όπως υπάρχουν ακόμη και στη σημερινή ειρηνική εποχή μας για την Ελλάδα και μάλιστα αρκετά, αν όχι πολλά έστω για την εποχή μας.
Η Απουσία Φόβου Και Πάθους, γεννάει κατά τη γνώμη μας, τα βαθύτερα συναισθήματα των αγνών προθέσεων και πράξεων της αγάπης, εκφραζόμενα πάντοτε ειλικρινώς από τους έχοντες παρόμοια με τα περιγραφόμενα μόλις αισθήματα και συναισθήματα.
Συνάμα εκτός του αποσπάσματος του βιβλίου που σας αναφέραμε, θα σας βάλουμε και τους συνδέσμους της Βικιπαίδεια με αυτά καθαυτά τα γεγονότα, που ακολούθησαν την Επανάσταση Του 1821.
Προτείνουμε ακόμη και σε εκείνους τους συνδέσμους που θα σας βάλουμε, καθώς και οπουδήποτε μέσα στη Βικιπαίδεια περιηγηθείτε κατόπιν, να διακρίνετε τις ιστορικές αναφορές των γεγονότων των παλαιότερων Συγγραφέων Βιβλίων Ιστορίας και τις ερμηνείες είτε των ίδιων, είτε νεότερών τους Πανεπιστημιακών Καθηγητών Ιστορίας.
Βιβλίο: «Δημοκρατία Ή Η Φύση Των Ανθρωπίνων Σχέσεων»
Κεφαλαίο: «Κβάντα Διακριτών Δημοκρατιών Στη Σύγχρονη Εποχή»
«Πριν ξεκινήσουμε το κεφάλαιο τούτο, να πούμε ότι αυτά που γράψαμε στο μόλις προηγούμενο κεφάλαιο για τη Δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας, τα γνωρίζουμε κυρίως από την παράθεση των λειτουργιών της και της φιλοσοφίας της, με σκοπό να της ασκηθεί αυστηρότατη κριτική όπου δεν υπήρχε μόνο πόλεμος, μιας και οι συγγραφείς που αναφέρονται σε εκείνη και μας έχει διασωθεί το έργο τους, είτε φιλοσοφικά είτε ιστορικά ήταν κατά κανόνα πολέμιοί της.
Και γράφουμε κατά κανόνα δηλαδή συμπεριλαμβάνουμε σε αυτό που μόλις γράψαμε και τις τυχούσες εξαιρέσεις, γιατί δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ολόκληρο το έργο των αρχαίων συγγραφέων, που έχει διασωθεί έως τις ημέρες μας.
Σε εκείνους τους πολέμιους συγγραφείς της Δημοκρατίας που γράψαμε στην αρχή του κεφαλαίου, νομίζουμε ότι κατά κύριο λόγο βασίστηκαν και οι άνθρωποι που ως απότοκο για τις σχετικά σύγχρονες επαναστάσεις που βίωσε η ανθρωπότητα αρχικώς του Αμερικανικού Λαού και κατόπιν του Γαλλικού, επέλεξαν ως τρόπο διακυβέρνησης στην εποχή τους την αντιπροσωπευτική δημοκρατία.
Ή ίσως -για να γίνουμε φανερά αρκετά πιο αιχμηροί- και εκεί να βρήκαν τα επιχειρήματά τους, για να πείσουν με σκοπιμότητα την αναγκαιότητα μιας τέτοιας διακυβέρνησης είτε τότε, είτε ακόμη και τώρα στη σύγχρονη πλέον εποχή, προκειμένου να ικανοποιηθεί κυρίως η άρχουσα τάξη των σύγχρονων «ευγενών».
Πολλές φορές όμως μια κατά τη γνώμη μας λάθος εκτίμηση με τα επιχειρήματά της που προτείνετε από κάποιους ανθρώπους στους γύρω τους ή και ευρύτερα, συμβαίνει αφού πρώτα με παρόμοιο τρόπο ίσως από αφέλεια, έχουν πείσει τους ίδιους τους εαυτούς τους με εκείνη.
Φυσικά όμως και μπορεί να υποτιμάμε εκείνους και να υπερτιμάμε τους εαυτούς μας, ή τις όποιες γνώσεις μιας εποχής πολύ μεγάλης πληροφόρησης.
Το γεγονός συνεχίζουμε ότι τα γραπτά κείμενα των αρχαίων Ελλήνων που διασώθηκαν έως σήμερα, στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι έργα συγγραφέων προσκείμενων στην αριστοκρατία της εποχής τους, για κάποιους όπως τον φιλόσοφο Πλάτωνα διασωσμένα ακόμη και όλα τα έργα τους, κάτι φαίνεται να σημαίνει.
Ακόμη περισσότερο, πόσο μάλλον όταν για συγγραφείς που ενστερνίζονταν τα Δημοκρατικά πρότυπα, μας διασώθηκαν από ελάχιστα κείμενά τους έως καθόλου, όποιο κι αν ήταν το περιεχόμενό τους δηλαδή ακόμη και απλά φιλοσοφικό, ή με ευρύτητα στην ορολογία μας για να γράψουμε με άνεση επιστημονικό.
Να αναφέρουμε επίσης ότι τα έργα του Πλάτωνα φανερά στερούνται στην ουσία τους οποιαδήποτε επιστημοσύνη, όμως αναγνωρισμένα έχει γράψει πολλά καλά και πραγματικά σπουδαία πράγματα, ή τουλάχιστον ακόμη και για τους σύγχρονους πολέμιούς του εξαιρετικά ενδιαφέροντα, για να τα ξεφυλλίζουν για καιρό όσο δεν πάει άλλο.
Να επισημάνουμε όμως ότι ακόμη και για τα πιο ιερά κείμενα των δεξιών, των αριστερών, των κεντρώων, των ολιγαρχικών, των Δημοκρατικών ή κατά τη γνώμη μας και των οποιονδήποτε θρησκειών, πάλι κατά τη γνώμη μας το χρήσιμο είναι να τα αντιμετωπίζει κανείς ως απόψεις και ας ελπίσουμε ότι θα είναι για τον βίο του και χρήσιμες αυτές οι απόψεις.
Για να γελάσουμε το χρήσιμο όλων των παραπάνω κειμένων είναι να τις αντιμετωπίζει κανείς ως απόψεις εκτός από τις δικές μας απόψεις, που το χρήσιμο είναι να τις ενστερνιστεί ακόμη και ο ίδιος ο μη απόλυτος στη ζωή του άνθρωπος απόλυτα, φανερά βέβαια αστειευόμαστε.
Όλα αυτά δημιουργούν τουλάχιστον υποψίες για διαχρονικά σκόπιμη προσπάθεια αποσιώπησης από τους αριστοκρατικού βίου και φιλοσοφίας ανθρώπους, για τα πεπραγμένα και του φιλοσοφικού βάθους ή και απλά των επιχειρημάτων γενικότερα, υπέρ της Δημοκρατίας.
Εν αντιθέσει με τις και δικές μας προηγούμενες υποψίες, με βεβαιότητα η στάση των Δημοκρατικού βίου και φιλοσοφίας ανθρώπων, σε καμία περίπτωση δεν λειτούργησε ούτε καν κάποια οποιαδήποτε στιγμή της ζωής τους παρομοίως.
Παρομοίως δηλαδή καίγοντας ή αποσιωπώντας οποιαδήποτε έργα, οποιουδήποτε ανθρώπου, οτιδήποτε και αν πρότεινε γράφοντας.
Απεναντίας τη διαφορετική άποψη τη θεωρούσαν και τη θεωρούν ακόμη, μεγάλο κέρδος για την πολιτεία που θεωρούνται πολίτες της.
Σε αυτά εν ολίγοις τα πλαίσια και θυμίζοντας και πάλι ότι διατηρούνται οι γενικά παραδεκτοί ορισμοί της σύγχρονης εποχής, αναφέρουμε ότι γράφει η Βικιπαίδεια:..»
Ακολουθούν Οι Σύνδεσμοι Από Τη Βικιπαίδεια Που Σας Αναφέραμε Λόγω Της Επετείου Της Επανάστασης Του 1821, Που Αναφέρονται Όμως Σε Εκείνα Που Ακολούθησαν Εκείνης, Καλή Σας Ανάγνωση:
https://el.wikipedia.org/wiki/ Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος (1823 – 1825)
https://el.wikipedia.org/wiki/ Ά Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου
Σας βάζουμε επίσης και τον σύνδεσμο για τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, που εμείς εστιάσαμε κυρίως -ψάχνοντας λίγο και τον λεγόμενο “Κύκλο της Πίζας” και τον ιδρυτή της- περισσότερο στον χαρακτήρα του και λιγότερο στα επιτεύγματά του και το πως ερμηνεύτηκαν στη μετέπειτα εποχή, από τον εκλιπόντα Πανεπιστημιακό Καθηγητή Τζον Πετρόπουλο.
Ή Βικιπαίδεια Βέβαια μιλάει ξεκάθαρα για τις δεινές και απόλυτα αξιοσέβαστές του διπλωματικές και ηθικές ικανότητες, που γενικότερα και ειδικότερα εννοείτε ότι την εμπιστευόμαστε, δεδομένου κιόλας ότι όλα όσα έχουμε ψάξει σε εκείνη, το ίδιο ξεκάθαρα με αυτό που μόλις σας αναφέραμε μας υπαγορεύουν.
https://el.wikipedia.org/wiki/ Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
https://el.wikipedia.org/wiki/ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Σας βάζουμε αν αντέχετε και άλλο διάβασμα ή όποτε αντέξετε και άλλο διάβασμα και το εξής κεφάλαιο του ίδιου βιβλίου μας Βιβλίο: «Δημοκρατία Ή Η Φύση Των Ανθρωπίνων Σχέσεων»:
Η Επίλυση Της Διαμάχης Με Την Αγάπη Ή Αν Προτιμάτε Πρακτικώς Δια Της Πειθούς
Στέλιος Βερναδάκης
