Η Ιδέα Της Κοινοχρησιακής Δημοκρατίας

38  Η Ιδέα Της Κοινοχρησιακής Δημοκρατίας

Ο συγχωρεμένος πια Σοφός Φίλος Μας Αργύρης Τσακαλίας μίλαγε από πριν μπει αυτή η χιλιετία που διανύουμε και για τη λεγόμενη Κοινοχρησιακή Δημοκρατία.

Η βασική της αρχή για το «Κοινοχρησιακή» εν ολίγοις είναι:

«Ολόκληρος ο πλανήτης να μπορεί να είναι για κοινή χρήση, ούτε σπιθαμή του, όμως, για κατάχρηση».

Το σκεπτικό στο περίπου και πάλι εν ολίγοις του πως δημιουργήθηκε ως ιδέα το «Κοινοχρησιακή», είναι το παρακάτω:

«Όπως οι δρόμοι μας ή οι ανελκυστήρες χρησιμοποιούνται από όλους είναι δηλαδή κοινής χρήσης χωρίς ο κάθε πολίτης ή ο κάθε ένοικος της πολυκατοικίας να ιδιοποιείται το μέρος που του αντιστοιχεί και έτσι συνεχίζουμε να μπορούν οι δρόμοι μας ή οι ανελκυστήρες να εξακολουθούν να είναι λειτουργικοί ως δρόμοι μας και ως ανελκυστήρες όπως τους γνωρίζουμε, παρόμοια αυτή η αυτονόητη για εμάς πραγματικότητα ως φιλοσοφία να διευρυνθεί όσο γίνεται περισσότερο καθώς και σε όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα όπως τα αυτοκίνητα μας και τα επιπλέον σπίτια μας και γενικώς να διευρυνθεί σε οτιδήποτε και οπουδήποτε μπορεί να έχει νόημα για εμάς να γίνει κάτι τέτοιο».

Αυτό θα προκαλούσε στη Γη ένα καινούργιο αποτύπωμα της δραστηριότητας του ανθρώπου πάνω της, τόσο περιβαλλοντολογικά όσο και κοινωνικοοικονομικά.

Φυσικά και ο άνθρωπος θα πρέπει να έχει και τα προσωπικά του αντικείμενα, καθώς και σίγουρα τη δική του προσωπική φωλιά.

Όσον αφορά τον όρο «Δημοκρατία» η Κοινοχρησιακή Δημοκρατία έχει όλα τα χαρακτηριστικά της λεγόμενης στις ημέρες μας άμεσης ή καθαρής Δημοκρατίας, της πραγματικής δηλαδή Δημοκρατίας.

Έχει όλα τα χαρακτηριστικά της άμεσης Δημοκρατίας με μια όμως μικρή αλλά ουσιαστική διαφοροποίηση.

Μια ουσιαστική διαφοροποίηση υπέρ της ευρύτερης ελευθερίας των πολιτών της, στις αποφάσεις που ενστερνίζεται η πολιτεία τους.

Με λίγα λόγια στην κοινοχρησιακή Δημοκρατία, οι πολίτες που δεν θα ψηφίσουν υπέρ μίας πρότασης που όμως πλειοψηφικά θα γίνει η απόφαση της πολιτείας τους, δεν θα είναι υποχρεωμένοι και να την τηρήσουν.

Δηλαδή οι υπόχρεοι να ακολουθήσουν μία οποιαδήποτε απόφαση της πολιτείας τους που ψηφίστηκε, είναι εκείνοι και μόνο εκείνοι που ψήφισαν υπέρ της.

Οι νόμοι όμως της Κοινοχρησιακής Δημοκρατίας, που ασφαλώς και θα έχουν προκύψει από κάποια υποχρεωτική σε πλήθος συμμετοχή των πολιτών της στη διαμόρφωσή τους καθώς και κάποιας αυξημένης πλειοψηφίας τους για να επικυρωθούν, όπως δηλαδή συνέβαινε κάποτε στην αρχαία Αθήνα της Δημοκρατίας για τους νόμους της και σήμερα σε εμάς συμβαίνει με τη νομοθεσία του Συντάγματός μας για τους αντιπροσώπους όμως του λαού, θα αφορούν τον κάθε άνθρωπο που ζει, υπάρχει και συναναστρέφεται με τους συνανθρώπους του, τα ζώα και τα φυτά στα όρια της επικράτειάς της.

Πάρα την τέτοια περιγραφόμενη ισχύ των νόμων της, επειδή κανείς την ελευθερία στην εφαρμογή των αποφάσεών της χρειάζεται και να μπορεί ώριμα να τη διαχειριστεί, η κοινοχρησιακή Δημοκρατία φανερά απευθύνεται σε εξαιρετικά στην ουσία τους υπεύθυνα συμπεριφερόμενα πολίτες, καθόλου δε μα καθόλου συμφεροντολογικά σκεπτόμενους.

Χρειάζεται δηλαδή οι άνθρωποί της, να μπορούν πολύ έως πάρα πολύ ή και μόνο, να πράττουν σύμφωνα με τη συνείδησή τους.

Συνάμα χρειάζεται πολύ και την πολύ αγάπη τους για την πολιτεία, τον εαυτό τους και τους υπόλοιπους συμπολίτες τους.

Ωριμάζοντας Ακόμη Περισσότερο Και Η Κοινοχρησιακή Δημοκρατία Και Η Ισχύς Των Νόμων Της Στους Πολίτες Της, Ίσως Πολύ Μελλοντικά Να Κατορθωθεί Να Αποκτήσουν Την Ίδια Υπό Προϋποθέσεις Εξουσία Πάνω Τους, Με Εκείνη Της Ελευθερίας Των Αποφάσεών Της Προς Τους Ίδιους, Που Αναφερθήκαμε Προηγουμένως.

Στέλιος Βερναδάκης

Βιβλίο: «Δημοκρατία Ή Η Φύση Των Ανθρωπίνων Σχέσεων»,

Κεφάλαιο: «38  Η Ιδέα Της Κοινοχρησιακής Δημοκρατίας»

Δελφοί – Αρχαία Κασταλία Κρήνη – Φαιδριάδες Πέτρες – Κυριακή 10/08/2025