Μια Άποψη Των Εκδόσεων Γη Για Τα Τελεσίγραφα Τραμπ Σε Ζελένσκυ…
[3.42.1] «Οὔτε τοὺς προθέντας τὴν διαγνώμην αὖθις περὶ Μυτιληναίων αἰτιῶμαι, οὔτε τοὺς μεμφομένους μὴ πολλάκις περὶ τῶν μεγίστων βουλεύεσθαι ἐπαινῶ, νομίζω δὲ δύο τὰ ἐναντιώτατα εὐβουλίᾳ εἶναι, τάχος τε καὶ ὀργήν, ὧν τὸ μὲν μετὰ ἀνοίας φιλεῖ γίγνεσθαι, τὸ δὲ μετὰ ἀπαιδευσίας καὶ βραχύτητος γνώμης…»
ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ/Ἱστορίαι/ΙΣΤΟΡΙΩΝ Γ /ΘΟΥΚ 3.42.1
[3.42.1] «Ούτε όσους έθεσαν ξανά υπό συζήτηση την απόφαση σχετικά με τους Μυτιληναίους κατηγορώ, Ούτε εκείνους που μέμφονται το ότι συζητούμε πολλές φορές για τόσο σπουδαία ζητήματα επαινώ, νομίζω δε ότι δύο είναι τα πλέον αντίθετα (τὰ ἐναντιώτατα) προς τη σωστή λήψη αποφάσεων: Η βιασύνη και η οργή. Από αυτά, το πρώτο συνηθίζει να γεννιέται μαζί με την ανοησία, ενώ το δεύτερο με την απαιδευσία και τη στενότητα σκέψης…»
Η Νεοελληνική Απόδοση Είναι Δική Μας.
Με τις νεοελληνικές αποδόσεις που πρόχειρα είδαμε και που απέδιδαν νομίζουμε λανθασμένα το αρχικό κείμενο της παραγράφου ως «Ούτε όσους έθεσαν ξανά υπό συζήτηση την απόφαση σχετικά με τους Μυτιληναίους κατηγορώ, Αλλά ούτε όμως και εκείνους που μέμφονται το ότι συζητούμε πολλές φορές για τόσο σπουδαία ζητήματα επαινώ…» δεν συμφωνούμε.
Θαρρούμε δε ότι πρόκειται απλά για έναν πανέμορφο πλεονασμό του ρήτορα, προκειμένου να δώσει επιπλέον έμφαση, αλλά με έναν τρόπο εξαιρετικά ευγενικό ως προς αυτήν του την πράξη, σε κάτι που απαιτούσε πολύ η περίσταση, μιας και χρειαζόταν τον απόλυτο σεβασμό των ομιλητών της, αφού συζητούσαν για την αφενός μεν θανάτωση όλων των ενήλικων ανδρών της Μυτιλήνης, αφετέρου δε και για την πώληση των γυναικόπαιδών της ως δούλους.
«Στον Θουκυδίδη (Γ΄ βιβλίο) μαθαίνουμε τι έγινε τελικά στη Μυτιλήνη μετά την εξέγερση:
Τι συνέβη αρχικά
Οι Αθηναίοι, εξοργισμένοι από την αποστασία της Μυτιλήνης, αποφάσισαν να σκοτώσουν όλους τους ενήλικους άνδρες της πόλης και να πουλήσουν τις γυναίκες και τα παιδιά ως δούλους.
Έστειλαν μάλιστα τριήρη με αυτήν τη διαταγή.
Η αλλαγή απόφασης
Την επόμενη μέρα, μετανιωμένοι για τη σκληρότητα του μέτρου, συγκάλεσαν νέα συνέλευση.
Στον περίφημο Μυτιληναϊκό Διάλογο, ο Κλέων υποστήριξε την αρχική απόφαση, ενώ ο Διόδοτος επιχειρηματολόγησε υπέρ της επιείκειας — όχι από φιλανθρωπία, αλλά για λόγους συμφέροντος της Αθήνας.
Η συνέλευση ψήφισε οριακά υπέρ της πρότασης του Διοδότου.
Το τελικό αποτέλεσμα
Έστειλαν δεύτερη τριήρη, που έφθασε την τελευταία στιγμή και πρόλαβε την εκτέλεση.
Τελικά:
- Δεν εξοντώθηκε ο πληθυσμός της Μυτιλήνης.
- Εκτελέστηκαν μόνο οι πρωταίτιοι της στάσης (περίπου 1.000 ηγετικά πρόσωπα, κατά τον Θουκυδίδη).
- Οι υπόλοιποι Μυτιληναίοι σώθηκαν.»
(ChatGPT)
Οι Αθηναίοι δε ηττήθηκαν στον Πελοποννησιακό πόλεμο, αν θεωρηθεί ότι ηττήθηκαν από κάποιες ύβρεις τους προς τα πανανθρώπινα ιερά και όσια που υπερασπίζονται σύμφωνα με τις παραδόσεις μας τουλάχιστον κάποιοι θεοί και κάποιες θεές, που καταδυναστεύονται από την απολυτότητα ορισμένων κυβερνητικών ανθρώπινων εξουσιών.
Όπως Και Να Έχει, Η Ουσία Εκείνων Που Για Την Ώρα Θα Επιθυμούσαμε Να Κρατήσετε, Είναι Τα Αμέσως Επόμενα Λεγόμενα Του Κειμένου Του Θουκυδίδη Που Σας Παρουσιάσαμε, Που Τα Έχουμε Επισημάνει Κιόλας Με Έντονα Γράμματα.
Δηλαδή Ότι Τα Πλέον Αντίθετα Στη Λήψη Σωστής Απόφασης Είναι Η Βιασύνη Και Η Οργή.
Ο Ρήτορας Με Απλό Τρόπο Εξηγεί Και Το Γιατί.
Βέβαια Πάντα Κατά Τη Γνώμη Μας, Όλα Τούτα Δεν Γίνονται Επειδή Ο Τωρινός Πρόεδρος Των ΗΠΑ Επιθυμεί Διακαώς Το Ταχύτερο Δυνατό Την Ειρήνη Στο Ουκρανικό, Αλλά Μάλλον Επειδή Σε Βάθος Χρόνου Η Όλη Κατάσταση Πηγαίνει Ως Προς Στην Ουσία Της, Σε Ήττα Και Μόνο Ήττα Της Ρωσικής Κυβέρνησης, Ίσως Και Κάποιων Υποστηρικτών Της…
Στέλιος Βερναδάκης
