Σχετικά Με Την Τεχνητή Νοημοσύνη Και Τις Λεγόμενες Ανθρωπιστικές Επιστήμες

Μια Άποψη Των Εκδόσεων Γη:

Σχετικά Με Την Τεχνητή Νοημοσύνη Και Τις Λεγόμενες Ανθρωπιστικές Επιστήμες…

 

Η εμπειρία μας ως ανθρωπότητα, μας λέει με ξεκάθαρο τρόπο, ότι όλα τα πράγματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για το καλό μας είτε για το κακό μας.

Από τα προϊστορικά κιόλας χρόνια, ένα πέτρινο μαχαίρι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τις καθημερινές εργασίες του ανθρώπινου φαγητού, ή για να εξαναγκάσει κάποιους, να κάνουν πράγματα που δεν θέλουν, δια της βίας.

Οι πρώτοι άνθρωποι που αισθάνονται ακόμη και σήμερα τη βία στο πετσί τους, είναι τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, τα κορίτσια κυρίαρχα και μετέπειτα ως γυναίκες.

Ή ακόμη περισσότερο, κάποια από εκείνα μεγαλώνοντας και εκείνες συνεχίζοντας γενικότερα τον βίο τους, να καταταχθούν από την πολιτεία, σε αυτό που λέμε σήμερα ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.

Τις ομάδες δηλαδή που χρήζουν γενικότερη βοήθεια από όλους μας, συμπεριλαμβανομένου στο χρήζουν γενικότερη βοήθεια από όλους μας, το να βοηθήσουν και τα μέλη των ομάδων αυτών, τους εαυτούς τους.

 

Πολύ αργότερα, την εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών, να μπορούμε να ταξιδεύουμε με αρκετή ακρίβεια στις προβλέψεις μας, ακόμη και στη Σελήνη, συνάμα και να μπορούμε να στέλνουμε με παρόμοια ακρίβεια, έξυπνες βόμβες κάπου στη Γη.

Να μπορούμε να οργανώνουμε τα αρχεία των γνώσεών μας ως ανθρωπότητα και να μπορούμε να φακελώνουμε χαρακτηρίζοντας εσαεί ανθρώπους και συμπεριφορές.

Γνωρίζοντας τον εαυτό μας και κατ’ επέκταση τους γύρω μας, να προσπαθούμε να κατανοήσουμε εμείς και οι γύρω μας, το μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης, με σκοπό να ζήσουμε ευτυχισμένοι στο σήμερα, συνάμα γνωρίζοντάς τους γύρω μας και συμπεριφορικά, να χρησιμοποιούμε τις γνώσεις μας, για να τους χειραγωγήσουμε προς ίδιον όφελος, στις καθημερινές μας σχέσεις.

Ή ακόμη και γενικότερα, γνωρίζοντάς τους συμπεριφορικά, να χρησιμοποιούμε τις γνώσεις μας για κομματικό όφελος, ή και για το ευρύτατο οικονομικό όφελος, πέραν της αξιοπρεπούς διαβίωσής μας.

Καθιστώντας τους έτσι για παράδειγμα καταναλωτές της πολιτικής μας, ή καταναλωτές μέχρι και συντηρητικών διατροφής επειδή συμφέρουν οικονομικοπρακτικά, ή απλούστερα καταναλωτές γλυκών μέσω των καθημερινών διαφημίσεων του κόσμου μας, ως την πλέον αποδεδειγμένη κανονικότητα ευημερίας της εποχής μας.

Ή ακόμη καθιστώντας τους και καταναλωτές φαρμάκων, με κυρίαρχο όμως σκοπό το κέρδος είτε των εταιρειών είτε της πολιτείας, ή και μόνο ως αποτέλεσμα οτιδήποτε προάγει την υπερβολή στην κατανάλωσή τους, όπως οι φοβίες γιατρών, γονιών, ασθενών.

Είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει το καλό και το κακό, είτε εσκεμμένα είτε φοβούμενος και όχι το εργαλείο, στην τελευταία αναφερόμενη από εμάς περίπτωση, ως εργαλείο εν ολίγοις το φάρμακο.

 

Και πάμε τώρα στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, όλα τούτα εντείνονται σε βαθμό που οι άνθρωποι που ξέρουν ήδη να τη χρησιμοποιούν, μπορούν να επιτύχουν προσπαθώντας με διάρκεια τον κάθε σκοπό τους πιο επιστημονικά, δηλαδή μεταφραζόμενα εδώ το πιο επιστημονικά, εννοώντας να επιτύχουν τους σκοπούς τους πιο σίγουρα, πιο εύκολα και πιο αποτελεσματικά.

Συνεπώς χρειάζονται πλέον ακόμη περισσότερο, όλα εκείνα που εξυψώνουν και τοποθετούν τον άνθρωπο στην πραγματική του θέση, την ανθρώπινή του θέση, έτσι ώστε να τα χρησιμοποιήσει για το καλό του και μόνο για το καλό του.

Εκείνα που τον εξυψώνουν, ή αν προτιμάτε που του δείχνουν με βεβαιότητα τον δρόμο, που επιθυμώντας καλείται να ακολουθήσει επιλέγοντας, είναι οι λεγόμενες ανθρωπιστικές επιστήμες.

Γράφουμε επιθυμώντας καλείτε να ακολουθήσει επιλέγοντας, όμως η ανθρώπινη φύση είναι καλή, πολύ καλή, πολύ περισσότερο καλή από το όταν της δείχνουν τον καλό δρόμο, ασυζητητί εσαεί να τον ακολουθεί.

Από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων, τέθηκε το μόλις παραπάνω, δηλαδή τέθηκε το ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του καλός και μάλιστα πολύ πολύ καλός.

Είπαν εν ολίγοις οι αρχαίοι μας πρόγονοι, ότι όλοι οτιδήποτε πράττουμε, το πράττουμε επειδή νομίζουμε ότι θα μας ωφελήσει.

Με τούτον τον σκοπό πράττει το οτιδήποτε πράττει και ο Άγιος και ο Ήρωας και ο Κακοποιός, με σκοπό δηλαδή να τους ωφελήσουν εκείνα που πράττουν.

Στην προκειμένη όμως περίπτωση ο Ήρωας και ο Άγιος πράττουν το πραγματικά ωφέλιμο για τους ίδιους και την ανθρώπινη κοινότητα ή αν προτιμάτε πιο περιορισμένα τη δική τους κοινότητα, σε διαφορετική εποχή της, που αυτά τα δύο εκ πρώτης όψεως διαφορετικά καλά του εαυτού και του συνόλου, ουσιαστικά είναι τόσο αλληλένδετα που καθίστανται ένα και το αυτό, πράττουν δηλαδή έτσι το πραγματικά καλό, ενώ ο κακοποιός πράττει το φαινομενικά ωφέλιμο, δηλαδή το φαινομενικό καλό, για ακόμη και μόνο τον εαυτό του, που και πάλι είναι εμφανής η συσχέτιση ακόμη και εκείνου του φαινομενικού καλού μόνο για τον εαυτό του και όχι για τους άλλους.

Έτσι έννοιες όπως η Δημοκρατία, Ο Σεβασμός στην Ελεύθερη Επιλογή του καθενός μας ακόμη και ιατρικά, το Ήθος στην αντιμετώπιση των καθημερινών μας αγωνιών όπως εκείνων της επιβίωσής μας, ο Σεβασμός Στη Γυναίκα Και Στο Παιδί, Στη Μητέρα Και Στα Τέκνα Της Ή Μόνο Σε Εκείνη Που Παρέμεινε Κόρη, Ή Στις Λεγόμενες Ευαίσθητες Κοινωνικές Ομάδες Της Εποχής Μας, Αποκτούν Καινούργια Αυταπόδεικτη Απόλυτης Σημασίας Χρησιμότητα.

Έτσι σύμφωνα και με την άποψη αυτή που σας παρουσιάζουμε, ο δρόμος για ένα καλύτερο αύριο, είναι να προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε αρχικώς θεωρητικά τι είναι όλες ετούτες οι έννοιες για τον άνθρωπο, τη ζωή του και την καθημερινότητά του, στη συνέχεια δε να προσπαθήσουμε με νύχια και με δόντια να τις εφαρμόσουμε και να τις εφαρμόζουμε όχι απλά και μόνο καθημερινώς, αλλά στην κάθε εναλλασσόμενή μας στιγμή…

 

Στέλιος Βερναδάκης